De katholieke kerk in Europa lijkt steeds meer in de greep te komen van seksueel misbruik door rooms katholieke ambtsdragers. En wat meer is, de naam de paus Benedictus valt in dat verband ook. Waar het Vaticaan gewoonlijk lang nodig heeft voor ze ergens op reageert, was ze er dit weekend als de kippen bij om de betrokkenheid van de paus te ontkennen.

Dat geeft aan hoezeer men in het Vaticaan beducht is voor de zaak. Op de verklaring van het Vaticaan valt overigens wel het een en ander af te dingen. Dat Benedictus, toen hij nog prelaat in Zuid-Duitsland was, dergelijke zaken niet echt serieus nam, lijkt een understatement.

Er worden nu gevallen van seksueel misbruik door katholieke amdtsdragers gemeld in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Nederland, nadat eerder al Ierland door dergelijke berichten werd opgeschrikt.

Bij de Nederlandse rooms-katholieke instelling Hulp & Recht zijn de afgelopen weken zeshonderd meldingen binnengekomen van mensen die naar eigen zeggen in aanraking zijn gekomen met seksueel misbruik binnen de Rooms-katholieke Kerk. Dat heeft bisschop Gerard de Korte van het bisdom Groningen-Leeuwarden zaterdag laten weten. Afgelopen dinsdag was er nog sprake van 350 meldingen.

Het Katholiek Nieuwsblad schreef vrijdag dat de kans bestaat de klachten niet alleen beperkt zullen blijven tot seksueel misbruik. Volgens de krant zegt een groeiend aantal mensen niet seksueel te zijn misbruikt, maar lichamelijk en geestelijk te zijn mishandeld.

Dit weekend ontstond ophef toen Duitse kranten meldden dat het aartsbisdom München in 1980 een priester in dienst heeft genomen die verdacht werd van seksueel misbruik van jongens. Dat gebeurde in de tijd dat Joseph Ratzinger, de huidige paus Benedictus XVI, aartsbisschop was in München.

Het bisdom benadrukt dat Ratzinger niet betrokken was bij de aanstelling van de man tot kapelaan. De toenmalige vicaris-generaal, die verantwoordelijk was voor priesteraanstellingen, heeft de "volledige verantwoordelijkheid" op zich genomen.
De priester was juist naar München gestuurd voor therapie, nadat hij zich in Essen had vergrepen aan een 11-jarige jongen. Al snel na zijn aankomst mocht hij weer pastoraal werk doen.

Maar de Süddeutsche Zeitung kwam zaterdag met de melding dat Ratzinger wel degelijk op de hoogte was. Waarna het aartsbidsdom alsnog de informatie bevestigde: “Ratzinger besliste in 1980 de priester onder te brengen in een parochie zodat hij een therapie kon volgen. Hij was actief betrokken bij deze beslissing”, aldus het aartsbisdom. Waarmee in feite werd gezegd dat de paus de pedofiele priester de hand boven het hoofd heeft gehouden.

Zoals te doen gebruikelijk, ontkende het Vaticaan in alle toonaarden. Opmerkelijk was de snelheid waarmee het Vaticaan een verklaring produceerde. Volgens pater Lombardi, woordvoerder van het Vaticaan, is er niets aan de hand en heeft de pers slechts “inspanningen geleverd” om de paus er bij te betrekken. Die zijn echter, volgens Lombardi, “mislukt”.

In Nederland werd bisschop Ad van Luyn, voorzitter van de Nederlandse Bisschoppenconferentie, dit weekend in verlegenheid gebracht door een publicatie in NRC Handelsblad. Daaruit bleek dat het seksueel misbruik van leerlingen door paters salesianen in internaat Don Rua in 's-Heerenberg al in 1967 intern bekend was. Volgens NRC leidde onderzoek van het bestuur van de orde destijds tot het vertrek van een pater die zeker vijf jongens had misbruikt. De secretaris van de hoogste bestuurder die het onderzoek uitvoerde, was Ad van Luyn, nu bisschop van Rotterdam. Maar Van Luyn zegt in NRC van niets te weten.

NRC beschikt inmiddels over een duimdik dossier met gedetailleerde informatie van 128 oud-leerlingen van katholieke internaten seminaries. Daarin worden 137 paters, broeders en nonnen beschuldigd van seksueel of fysiek geweld.

De Vaticaanse Justitie zegt tussen 2001 tot 2010 ongeveer 3000 beschuldigingen van pedofilie tegen priesters te hebben behandeld. Zegt mgr. Charles J. Scicluna, de openbare aanklager van de rechtbank van de Congregatie voor de geloofsleer, mgr. Charles J. Scicluna, doet er wat badinerend over. In een interview met Avvenire, de krant van de Italiaanse bisschoppenconferentie, zegt hij: “Het fenomeen is niet zo omvangrijk als men denkt.: